I-spy มันมาจากแนวความคิดส่วนตัวของผมเองที่จะทำงานในแนวถอดรหัสลับ(secret code)

       I-spy คือปฎิบัติการ แกะรอยภาพ ตามล่า รหัสลับ โดยขอบเขตของการจัดทำงานแนวนี้ก็คือ การใช้ภาพถ่าย ข้อความ มาลำดับร้อยเรียงเรื่องในการหารหัสลับเพื่อใช้ในการปะติดปะต่อลำดับเนื้อเรื่องจนจบ สำหรับใช้ในการหาเป้าหมายสุดท้าย ซึ่งในขั้นตอนนี้ยังไม่คิดว่าเป้าหมายจะเป็นอะไรอย่างๆไร  update Dec/30/2007  *.หยุดชั่วคราว..อยู่ในขั้นตอนเดิน เล่น….คิดไปเรื่อย ๆๆ

————————————-

Feb/14/2008 

เบื่อๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
เบื่อโว้ย……เซ๊ง กบาล
เบื่อมากๆหาอะไรที่มันท้าทายทำดีกว่า
ผมว่าจะถอยจักรยานปั่นทางไกลสักคัน สัก 4-5 วัน
ปั่นทางไกลไปเที่ยว จังหวัดไกลๆเลย เอาจักรยานขึ้นรถไฟไปด้วยแล้วปั่นต่อไป อาจจะไปทำบุญด้วย เปลี่ยนบรรยากาศเที่ยวแบบสบายๆ ขับรถไปเที่ยวมันสบายไปไม่ท้าทาย ไม่รู้ว่าจะมีใครบ้าไปเหมือนผมหรือเปล่า ถ้าใครรู้สึกเบื่อแบบแก้ไม่หายลองหาเวลาว่าง ทำอะไรที่มันยากๆ บ้าๆท้าทายหลุดโลก ลองทำดูสิครับ อาทิเช่น
1. เอาหัวโม่งชักโครกสัก 100 ทีให้ชักโครกแตก (หรือหัวเราแตกก็ไม่รู้ )
2. เดินไปทำงาน เรียน หรือปั่นจักรยานไป ไกลก็ช่างมัน
3. ลองไปทำงานหรือเรียน สายสักครึ่งวันดู ทีนี้ได้เปลี่ยนจากความเบื่อเป็นความเครียด ลุ้นระทึกแทน ว่าจะโดนไล่ออกเมื่อไหร่
4. ลองย้ายที่อยู่ที่ทำงาน ดูถ้าทำได้น่ะ หาอะไรใหม่ๆทำ สับเปลี่ยนหมุนเวียนไป
5. ปลูกต้นไม้ ยืนต้น สัก 1000 ต้น วัดละ 10 ต้น
**** เป็นไงครับ แต่ละอย่างท้าทายมั้ย*****เดี๋ยวนี้ผมรู้แล้วครับ ความเบื่อมันก็คือ ร่างกายและจิตใจเราบอกให่เปลี่ยนแปลง เหมือนเราเปลี่ยนอิริยาบท ยืน เดิน นั่ง นอน ถ้าจะให้ดีมีประโยชน์ มีสติครับ สติอยู่กับตัวตลอด ยอมรับว่าเราถูกความเบื่อครอบงำแล้ว ความรู้สึกเบื่อเป็นอย่างนี้เอง แล้วร่างกาย จิต เราเตือนว่าเราต้องเปลี่ยนแปลง ทำอะไรก็ได้ที่ต้องเปลี่ยน ไม่ให้จิตมันยึดติด พระถึงต้องมีการธุดงค์ไปเรื่อย เพราะจะได้ไม่ติดสถานที่และบุคคล เพราะการติดสองอย่างนี้เป็นอุปสรรคอย่างมากในการพัฒนาจิต
อย่างเช่นคนที่เขาเดินทาง มากๆ จะเห็นความเปลี่ยนแปลงของชีวิตมาก ถ้าบวกการมีสติ พิจารณาไปด้วย เขาจะได้ประโยชน์จากการเดินทางมากเลย
และจิตจะมีกังวลน้อย ความเบื่อจำเจจะมีน้อย มีแต่ความเหงา แต่สักพักก็ชิน
ที่สำคัญคืออย่าทิ้งสติครับ เกิดอารมณ์อะไรขึ้นอย่าไปกด ไปปัดมัน ดูมัน พิจารณามัน แล้วถามมันว่าจะให้ทำอย่างไร เดี๋ยวปัญญาก็มาเอง แล้วเราจะฉลาดรู้จักตัวเองมากขึ้น
เรื่อยๆ ฉลาดจนถึงที่สุดคือรู้เท่าทันตัวเอง เห็นความเปลี่ยนแปลงของ กาย เวทนา จิต ธรรมของตน จนเห็นเป็นความไม่แน่นอน จนคลายความยึดทีละน้อยๆ ……..
สักวันบารมี ทาง สติปัฎฐาน 4 ก็เต็มเปี่ยม จะได้ถึงฝั่งกันสักทีเป็นเรื่อง ง่ายๆพื้นฐานแค่นี้เอง สติปํฎฐานนั้นไม่ซับซ้อน แต่เป็นการเหมือนเดินทางที่ไกล ต้องค่อยๆเดิน อาจจะมีเร็วบ้างช้าบ้าง แต่อย่าหยุด เดี๋ยวก็ถึงเอง………. 

:- เดินทางหมื่นลี้       ย่อมมีก้าวแรก